Op het terrein staan volgeladen bolderkarren, aanhangers en tassen klaar voor vertrek. Ook de vrachtwagens staan klaar om alles weer mee naar huis te nemen. Tussen alle drukte liggen verdwaalde sokken op de grond die waarschijnlijk nooit meer thuiskomen.
Klaar voor vertrek
De dag is aangebroken dat Nawaka echt is afgelopen. Dat is te merken aan de scouts die druk bezig zijn met het inpakken van hun spullen. Iedereen begint vroeg om op tijd aan de reis naar huis te kunnen beginnen. Het eerste wachtschip vertrekt zelfs al om vier uur ’s ochtends.
“De tijd gaat snel. Het is gewoon een dag vol emoties, je moet van thuis terug naar huis”, zegt een scout.
Veel groepen maken dinsdagavond al een begin met inpakken. Tenten worden afgebroken, spullen verdwijnen in tassen en langzaam wordt het terrein steeds leger.
Spullen kwijt
Overal op het terrein liggen verdwaalde sokken, maar een Engelse scout blijkt nog veel meer kwijt te zijn. “Ik mis drie shirts, een paar schoenen, mijn waterschoenen, mijn waterfles en ook wat sokken.” Hoe hij dat voor elkaar heeft gekregen, blijft een raadsel.
De spullen mogen dan kwijt zijn, dat geeft alleen maar meer plek om alle nieuwe avonturen mee naar huis te nemen.
Afscheid
Het terrein ziet er geleefd uit en wordt langzaam leger. Misschien is dat wel het beste bewijs van een geslaagd kamp. We zwaaien de laatste boten uit en langzaam sluit de haven van Nawaka. Zien we je over vier jaar weer terug?
“Ik ben er sowieso weer bij de volgende keer”, zegt een scout terwijl hij verdergaat met inpakken.
Tekst: Julia van Loon
Foto: Mark Hage
